หมูดุด พะยูนเล่นน้ำ ทะเลเมืองจัน

     หมูดุด  พะยูนเล่นน้ำ ทะเลเมืองจัน

โดย พี่ต้น แตงโม  มะตูม

         อีก 37  กิโล………  อีก 22  กิโล…………  อีก  4  กิโล …………  จะถึงจันทบุรีแล้ว  เย้ !  เราสามพี่น้อง พี่ต้น  มะตูม และฉัน (แตงโม)     ช่วยกันไล่เรียงหลักกิโลเมตรริมทาง  และคอยถามป้าใหญ่มาตลอดขณะนั่งอยู่บนรถทัวร์ว่าเมื่อไหร่จะได้เล่นน้ำทะเลซะที  หลังจากที่ฉันตั้งตารอช่วงปิดเทอมเพื่อจะได้มาดู      หมูดุด หรือพะยูนเล่นน้ำ  สัญลักษณ์ของทะเลเมืองจันตามคำบอกเล่าของผู้ใหญ่ทั้งหลาย

        การเดินทางสัมผัสเมืองท่าเหนือ ภายในระยะเวลาแค่หนึ่งวันดูเหมือนเป็นเวลาที่สั้นนัก แต่ก็เป็นหนึ่งวันแห่งความทรงจำอันแสนจะประทับใจ โดยเฉพาะรอยยิ้มและน้ำใจของชาวอุตรดิตถ์ที่ฉันได้สัมผัสมา ฉันบอกตัวเองว่า ถ้ามีโอกาส ฉันคงได้กลับมาเที่ยวที่นี่ อีกครั้งอย่างแน่นอน

          คณะทัวร์ของเราเลี้ยวเข้าที่พัก ชิวารีรีสอร์ต  บริเวณหาดเจ้าหลาว  ซึ่งอยู่ห่างจากอำเภอท่าใหม่ประมาณ 17 กิโลเมตร ฉันตื่นเต้นที่ได้เห็นหาดทรายสีนวล ยาวเหยียดสุดสายตา บรรยากาศที่เงียบสงบ ร่มรื่นด้วยทิวมะพร้าว ฉันเพิ่งเข้าใจแล้วว่าทำไมผู้คนนิยมมาพักผ่อนกันที่นี่ในวันหยุด เราได้บ้านพักเป็นหลัง  เหมาะสำหรับครอบครัว 7 คนของฉัน  ฉันประทับใจบ้านหลังนี้ตรงที่มีห้องน้ำขนาดใหญ่เปิดประทุน คาดว่าถูกออกแบบมาเพื่อให้อากาศถ่ายเทปลอดโปร่งโล่งสบายที่สุด  คงมีเพียงต้นมะพร้าวที่ยืนสูงตระหง่าน  ซ้อนกับแสงจันทร์สีนวลที่สาดส่องลงมาแอบมองเวลาฉันอาบน้ำกระมัง

         เร็ว ๆๆ….  พี่ต้นท้าพวกเราวิ่งแข่งกันเพื่อไปให้ถึงชายหาดที่กำลังซัดคลื่นรอพวกเราอยู่  ไม่รอช้ากับการกระโดดโต้คลื่นอย่างสนุกสนาน  ส่วนน้องมะตูมของฉันใช้เวลากับการชิมไปบ่นไปว่า  “น้ำทะเลเค็มจังเลย”   หลังจากสัมผัสน้ำทะเลจนอิ่มกายอิ่มใจไปตาม ๆ กัน วันรุ่งขึ้นคณะทัวร์ของเราเอาใจเด็ก ๆ  ด้วยการเดินทางมุ่งสู่ศูนย์ศึกษาการพัฒนาอ่าวคุ้งกระเบนอันเนื่องมาจากพระราชดำริ  เป็นสถานที่ที่ทำให้เด็ก ๆ อย่างพวกเราทั้งเหนื่อย  ทั้งสนุกไม่แพ้กับการกระโดดโต้คลื่นที่หาดเจ้าหลาวเลย  กับการเดินบนสะพานเพื่อชมสภาพธรรมชาติ   และศึกษาป่าชายเลนอ่าวคุ้งกระเบน  ด้วยระยะทางเกือบ 2 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินประมาณ  45 นาที   ตลอดเส้นทาง ฉัน พี่ต้น และน้องมะตูม  สงสัยว่าป่าชายเลนคืออะไรและสำคัญอย่างไร    พวกเราได้รับคำอธิบายจากเจ้าหน้าที่ที่คอยอำนวยความสะดวกให้  และจากป้ายสื่อความหมายที่อยู่ตามบริเวณจุดต่าง ๆ ของสองข้างทาง   ฉันเริ่มเข้าใจแล้วว่าระบบนิเวศในป่าชายเลนต้องเกื้อกูลและพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ตามธรรมชาติ ป่าชายเลนจึงเปรียบเสมือนที่อาศัยของสัตว์น้ำ และเป็นแหล่งอาหารธรรมชาติ  อันประกอบด้วยพันธุ์ไม้หลากหลายชนิด  กุ้ง หอย ปู ปลา รวมถึงแหล่งสมุนไพรสำหรับชุมชนที่อาศัยอยู่โดยรอบ  ที่นี่ทำให้ฉันเชื่อแล้วล่ะว่า หากธรรมชาติอยู่ได้คนก็อยู่ได้

        ฉัน  พี่ต้น  และน้องมะตูม  ยังมีกำลังพอที่จะเดินขึ้นไปไหว้พระที่วัดเขาสุกิมในช่วงบ่าย  โดยไม่รอขึ้นรถรางเหมือนพ่อ แม่  ลุงต่ายและป้าใหญ่ (ที่เป็นคนแก่เดินขึ้นไม่ไหวแล้ว)  วัดอยู่สูงขึ้นไปบนเนินเขา  มีบริเวณกว้างขวางด้วยพื้นที่ 3 พันกว่าไร่ ภายในวัดมีศาสนสมบัติ วัตถุโบราณล้ำค่าต่าง ๆ มากมาย พวกเราได้ทำบุญพระประจำวันเกิด และสักการะหุ่นขี้ผึ้งของพระอาจารย์ซึ่งเป็นที่เคารพของพุทธศาสนิกชน  เช่น หลวงปู่แหวน หลวงปู่วัน พระอาจารย์มั่น 

         ฉันอธิษฐานอยู่นาน  แม่ถามว่าฉันอธิษฐานอะไร  ฉันบอกว่า  “แตงโมอธิษฐานว่าปิดเทอมของทุก ๆ ปีขอให้แตงโมได้มาเที่ยวทะเลสนุก ๆ กับทุก ๆ คนอย่างนี้อีก”